Dodatkowy tlen okołooperacyjny w celu zmniejszenia częstości występowania zakażenia chirurgiczno-rany czesc 4

System oceny w badaniu skuteczności zapobiegania zakażeniom szpitalnym (SENIC) w Centrach Kontroli i Prewencji Chorób przypisuje jeden punkt dla każdego z następujących czynników: trzy lub więcej podstawowych diagnoz w momencie wypisu, operacja trwająca dwie lub więcej godzin, miejsce operacji brzusznej oraz obecność zakażonej lub zakażonej rany.1 Zmodyfikowaliśmy system nieco w stosunku do pierwotnej formy, wykorzystując liczbę diagnoz przy przyjęciu, a nie przy wypisie. National Nosocomial Infection Surveillance System (NNISS) przewiduje ryzyko na podstawie rodzaju operacji, oceny stanu fizycznego w skali opracowanej przez Amerykańskie Stowarzyszenie Anestezjologów (na podstawie której przedoperacyjny wynik wskazuje, że pacjent jest zdrowy i wynik 5 wskazuje, że pacjent jest krytycznie chory) i czas trwania operacji.16 W obu skalach wyższe wyniki wskazują na większe ryzyko infekcji. Wyniki określono przed operacją i randomizacją. Śródoperacyjne temperatury rdzenia mierzono w dystalnym odcinku przełyku (Mon-a-Therm, Mallinckrodt Anesthesiology Products, St. Louis). Temperatury w kanale słuchowym w podczerwieni (Exergen, Watertown, Mass.) Lub temperatury pachowe rejestrowano codziennie podczas hospitalizacji. Rejestrowano szczegółowe zapisy dotyczące znieczulenia i płynów (w tym wydalania moczu). Podczas znieczulenia mierzono stężenia wdychanego tlenu i końcowej fazy izofluranu oraz dwutlenku węgla. Wysycenie tlenem zmierzono za pomocą pulsoksymetrów podczas znieczulenia i podczas powrotu do zdrowia. Krew tętniczą uzyskano godzinę po indukcji znieczulenia i dwie godziny po wyjściu ze znieczulenia do pomiaru ciśnienia cząstkowego tlenu.
Rany chirurgiczne były oceniane codziennie przez lekarzy, którzy nie byli członkami zespołu chirurgicznego i którzy nie byli świadomi zadań związanych z grupami terapeutycznymi. Pacjenci byli następnie oceniani przez tych samych badaczy podczas wizyty w klinice dwa tygodnie po operacji. Ustaliliśmy status infekcji pacjentów, którzy nie wrócili do kliniki, dzwoniąc do swoich lekarzy.
Rany uznawano za prawdopodobne, że zostaną zainfekowane, gdy ropa może być eksprymowana z nacięcia lub zasysana z umiejscowionej masy w obrębie rany. Pus hodowano, a rany uznawano za zainfekowane, gdy bakterie hodowano z ropne.2 Tylko infekcje zdiagnozowane w ciągu 15 dni po zabiegu zostały włączone do naszej analizy.
Gojenie i zakażenie ran oceniano za pomocą systemu ASEPSIS. 17 Punktacja pochodzi od ważonej sumy punktów przypisanych następującym czynnikom: czas podawania antybiotyków, drenaż ropy w znieczuleniu miejscowym, dezynfekcja rany podczas znieczulenia ogólnego , surowicze wydzielina, rumień, ropny wysięk, oddzielenie głębokich tkanek, izolacja bakterii od wydzieliny i hospitalizacja przez ponad 14 dni. Wyższe wyniki wskazują na gorsze gojenie i większe prawdopodobieństwo infekcji. Jako dodatkowy wskaźnik zakażenia klinicznego, różnicowe liczby białych krwinek określano przed operacją oraz w dniach 1, 3, 6 i 9 po operacji.
W podgrupie 54 pacjentów w jednym ośrodku (32 z nich miało 30 procent tlenu, a 22 z nich podano 80 procent tlenu), ocenialiśmy odkładanie kolagenu i białka w ranach
[podobne: wysiękowe zapalenie płuc, dwunastnica położenie, pleuroskopia ]
[hasła pokrewne: tasiemiec bąblowiec, olx pińczów, zdrovita nowy tomysl ]