Niestabilność mikrosatelitu guza i wyniki kliniczne u młodych pacjentów z rakiem jelita grubego czesc 4

Zgodnie z konsensusem Narodowego Instytutu Raka w sprawie niestabilności mikrosatelitarnej 34, każda para próbek normalnego DNA i DNA nowotworu wykazująca niestabilność w dwóch lub więcej z pięciu loci była oceniana jako niestabilna mikrosatelitarnie o wysokiej częstotliwości, podczas gdy para próbek bez niestabilności w pięciu loci oceniano jako posiadające stabilność mikrosatelitarną. Każda zaobserwowana para próbek wykazująca niestabilność w jednym z pięciu loci mikrosatelitarnych została poddana drugiemu testowi w tym miejscu. Jeśli potwierdzono niestabilność, testowano dodatkowe loci, maksymalnie do 10, aby określić, czy fenotypem próbki była niestabilność mikrosatelitarna o niskiej częstotliwości – niestabilność w do 3 z 10 badanych loci – lub niestabilność mikrosatelitarna o wysokiej częstotliwości – niestabilność w 4 lub więcej loci. Analiza statystyczna
Pierwszorzędowym wynikiem tego badania było przeżycie całkowite, mierzone od daty rozpoznania histologicznego raka jelita grubego. Celem badania było określenie znaczenia prognostycznego niestabilności mikrosatelitarnej o wysokiej częstotliwości oprócz znanych czynników prognostycznych. Ponieważ genetyczna podstawa niestabilności mikrosatelitarnej o niskiej częstotliwości pozostaje słabo poznana, 34 oraz ponieważ częstość występowania niestabilności mikrosatelitarnej o niskiej częstotliwości była zbyt niska w naszej serii, aby umożliwić sensowne testy statystyczne, wyłączyliśmy z badania 20 pacjentów (3 procent) z raki jelita grubego charakteryzujące się niestabilnością mikrosatelitarną o niskiej częstotliwości przed wykonaniem analizy statystycznej.
Jednowymiarowe powiązania między obecnością lub brakiem niestabilności mikrosatelitarnej o wysokiej częstotliwości a podstawowymi czynnikami prognostycznymi analizowano za pomocą testu chi-kwadrat dla zmiennych jakościowych i niesparowanego testu t Studenta dla czynników ciągłych. Powiązania statusu mikrosatelitarnego i głębokości inwazji guza z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych i odległych narządów oceniano za pomocą wieloczynnikowej regresji logistycznej. Krzywe przeżycia przygotowano zgodnie z metodą Kaplana i Meiera, 36, a rozkłady przeżycia jednowymiarowego porównano z użyciem testu log-rank. Wszyscy pacjenci byli obserwowani od momentu rozpoznania aż do śmierci lub do momentu, gdy dane zostały ocenzurowane (i pacjenta uważano za żyjącego) na dzień 30 września 1998 r. Analizę przeżycia na wielu odmianach oceniono zgodnie z modelem proporcjonalnych hazardów Coxa. 37 Model uzyskany z krokiem -dowolna selekcja zmienna, w której wszystkie czynniki prognostyczne zostały początkowo wprowadzone do modelu iw którym nieistotne czynniki (P> 0,1) były sukcesywnie odrzucane, została porównana z modelem pierwotnym, który obejmował wszystkie czynniki prognostyczne niezależnie od ich zmierzonej istotności. Wszystkie czynniki traktowano jako proste zmienne kategoryczne z wyjątkiem wieku przy diagnozie, który analizowano jako zmienną ciągłą. Wszystkie podane wartości P są dwustronne, a wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.
Wyniki
Charakterystyka kliniczna związana z niestabilnością mikrosatelitarną o wysokiej częstotliwości
Ryc. 1. Rak jelita grubego z niestabilnością mikrosatelitarną o wysokiej częstotliwości (MSI) i stabilnością mikrosatelitarną (MSS). Rak jelita grubego MSI wyświetla przesunięte prążki w DNA guza (T) w porównaniu z prawidłowym DNA (N) w mikrosatelitarnym loci BAT-25, BAT-26, D2S123, D5S346 i D17S250
[przypisy: lamiwudyna, zwężenie tchawicy, usuwanie ósemek lublin ]
[hasła pokrewne: neorutin c, nervocalm opinie, tomasz pągowski wikipedia ]