rak jelita grubego rozpoznanie

Znakowane radioaktywnie ekstrakty komórkowe przetwarzano i badano przez immunoprecypitację z użyciem surowicy odpornościowej królika przeciwko kolagenowi typu XVII (i kontroli), jak opisano (24, 25). Wyniki Typ Kolagen XVII był obecny tylko w ogniskowych w BM naskórka probanda. JEŚLI badania mikroskopowe potwierdziły, że przeciwciała monoklonalne i poliklonalne skierowane przeciwko kolagenowi typu XVII wiążą normalne BM naskórka w sposób ciągły (Figura 1a). W przeciwieństwie do tego, kolagen typu XVII był obecny w ogniskowej, przerwanej dystrybucji w BM naskórka probanda (Figura 1b). Dla porównania, kolagen typu IV, jak również inne składniki BM (9), były obecne w skórze probandu (Figura 1c) w ilości i rozkładzie identycznym z obserwowanym w skórze normalnego ochotnika (dane niepokazane) . Chociaż ten rozkład kolagenu typu XVII został zidentyfikowany w badaniach mikroskopii IF skóry po obu stronach ciała probanda (konkretnie, lewego dolnego grzbietu i prawego ramienia), nie można było przewidzieć, gdzie zlokalizowane były takie miejsca, ponieważ nie było żadnych wyników klinicznych (np. wysp o normalnie wyglądającej skórze), które wskazywałyby na ich istnienie. W rzeczywistości, w badaniach mikroskopii IF drugiej biopsji prawej ręki górnej kończyny nie znaleziono immunoreaktywnego kolagenu typu XVII w jakiejkolwiek kriosekcji w całej próbce. Wyniki tego badania, w połączeniu z wcześniejszymi badaniami, wskazują, że większość biopsji skóry z probandu nie zawierała immunogennego kolagenu typu XVII; ponadto, biopsje, które były pozytywne wykazały ogniskową, przerywaną ekspresję tego białka w BM naskórka. Inni dotknięci członkowie rodziny, jak również inni pacjenci GABEB homozygotyczni pod względem 4003delTC, nie wykazywali ogniskowej, przerywanej ekspresji kolagenu typu XVII w ich BM naskórka (9, 18). Rysunek Kolagen typu XVII był obecny tylko w ogniskowych w BM naskórka probanda. (a) JEŻELI badania mikroskopowe normalnych krioskrawień skóry ludzkiej barwione monoklonalnym kolagenem typu XVII (patrz Metody) wykazały ciągłą ekspresję tego białka w BM nabłonka (pokazane na czerwono). (b) JEŚLI badania mikroskopowe kriosekcji skóry probanda były barwione w taki sam sposób, jak stwierdzono, że kolagen typu XVII (jeśli wykryto) był obecny w BM naskórka tylko w ogniskowym, przerywanym rozmieszczeniu (pokazano na czerwono, interweniujący segment niereaktywnego BM jest zaznaczone strzałkami). (c) BM naskórka probanda był poza tym nienaruszony. Dla celów dokumentacji, kriogeneza pokazana wb została podwójnie wybarwiona przeciwciałem przeciwko kolagenowi typu IV. To przeciwciało (jak również przeciwciała przeciwko pęcherzykowemu pemfigoidowemu antygenowi 1, lamininie 5 i kolagenowi typu VII, pozycja 9) wykazywały normalną reaktywność (pokazaną na zielono) wzdłuż całego epidermalnego BM probanda. Kolagen typu IV w mikronaczyniowych BM również był zabarwiony. Badania hodowanych keratynocytów, komórek nabłonka jamy ustnej i komórek krwi obwodowej nie pozwoliły zidentyfikować molekularnej podstawy pozornego mozaikowatości probanta. Niespodziewana obserwacja, że BM naskórka w badaniu naskórka wykazała ogniskową, przerywaną ekspresję kolagenu typu XVII sugerowała, że ten osobnik był mozaiką dla normalnego allelu COL17A1 lub drugą zmianą genetyczną, która umożliwiła wytwarzanie immunoreaktywnego białka. Aby poradzić sobie z poprzednią możliwością, badaliśmy DNA wyizolowane z krwi obwodowej pacjenta, błony śluzowej policzka i hodowanych keratynocytów, stosując zarówno trawienie NlaIII amplifikowanego za pomocą PCR egzonu 52 (ekson zawierający 4003delTC), jak i specyficzny dla allelu PCR (patrz Metody) . W skrócie, normalny allel COL17A1 nie został zidentyfikowany w tych badaniach. Aby rozwiązać drugą możliwość, ekson 52 amplifikowano z DNA hodowanych keratynocytów przy użyciu starterów specyficznych dla intronu, a produkt PCR zsekwencjonowano
[podobne: budowa stawu kolanowego, borówka czernica, choroba bechterewa ]