Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny, ramiprylu, na zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów wysokiego ryzyka czesc 4

Zaplanowano cztery formalne analizy okresowe. Granica monitorowania statystycznego wskazująca, że ramipril miał korzystny wpływ, była różnicą w pierwotnym wyniku 4 SD między grupami podczas pierwszej połowy badania i 3 SD w drugiej połowie. Odpowiednie granice wskazujące, że ramipril miał szkodliwy wpływ, to 3 SD i 2 SD. W dniu 22 marca 1999 r. Rada monitorująca zaleciła zakończenie badania z powodu wyraźnych dowodów na korzystny wpływ ramiprilu (konsekwentne przekraczanie granic monitorowania w dwóch kolejnych przeglądach). W tym czasie dane wykazały 20-procentowe zmniejszenie względnego ryzyka pierwotnego wyniku (95-procentowy przedział ufności, 12% do 28%, z statystyki, -4,5; P <0,001). Wyniki badania zostały ujawnione badaczom podczas dwóch spotkań, które odbyły się w dniach 17 kwietnia i 24 kwietnia 1999 r. Termin zakończenia wszystkich wydarzeń ujętych w głównej analizie ustalono na 15 kwietnia 1999 r., A ostateczne wizyty zaplanowano do zakończenia. do 30 czerwca 1999 r. Ustalono stan istotny dla 9535 z 9541 randomizowanych pacjentów (99,9%) pod koniec badania. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów. Charakterystyka wyjściowa 9297 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, przedstawiono w Tabeli 1. Było 2480 kobiet, 5128 pacjentów, którzy mieli co najmniej 65 lat, 8162, którzy mieli chorobę sercowo-naczyniową, 4355, którzy mieli nadciśnienie i 3577, którzy mieli cukrzycę.
Spełnienie
Tabela 2. Tabela 2. Przyczyny przerwania leczenia. Wśród pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy ramiprilu, 87,4 procent przyjmowało ramipril lub otwarty inhibitor konwertazy angiotensyny w jednym roku, 85,0 procent robiło to w ciągu dwóch lat, 82,2 procent robiło to w ciągu trzech lat, 75,1 procent robiło to w wieku czterech lat, a 78,8 procent robiło to podczas końcowej wizyty kontrolnej. Odsetek pacjentów otrzymujących 10 mg ramiprilu na dobę wynosił 82,9 procent na jeden rok, 74,6 procent na dwa lata, 70,9 procent na trzy lata, 62,4 procent na cztery lata i 65,0 procent na ostatniej wizycie. Wśród pacjentów losowo przydzielonych do grupy otrzymującej placebo, 3,4 procent otrzymywało inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę w ciągu jednego roku, 6,0 procent robiło to w ciągu dwóch lat, 8,1 procent robiło to w ciągu 3 lat, 10,8 procent robiło to w cztery lata, a 12,3 procent robiło to w wieku pięciu lat. Najczęstsze przyczyny przerwania leczenia przedstawiono w Tabeli 2. Więcej pacjentów w grupie ramipril niż w grupie placebo zaprzestało leczenia z powodu kaszlu (7,3 procent vs. 1,8 procent) lub niedociśnienia lub zawrotów głowy (1,9 procent vs. 1,5 procent). Przeciwnie, więcej pacjentów w grupie placebo niż w grupie ramiprilu zaprzestało leczenia z powodu niekontrolowanego nadciśnienia (3,9 procent vs 2,3 procent) lub z powodu zdarzenia klinicznego – pierwotnego lub wtórnego wyniku (8,9 procent vs. 6,6 procent). Odsetek pacjentów otrzymujących niestacjonarne inhibitory konwertazy angiotensyny w niewydolności serca wynosił 5,4 procent w grupie ramiprilu i 7,2 procent w grupie placebo; Odpowiednio 1,3% i 1,3% otrzymywały takie leki z powodu białkomoczu, a 4,8% i 6,4% kontroli nadciśnienia
[podobne: obrzęki opadowe, wysiękowe zapalenie płuc, niedodma płuc leczenie ]
[przypisy: tasiemiec bąblowiec, olx pińczów, zdrovita nowy tomysl ]